düştükçe lot artırıp dibi olmayan hisseye âşık olmak

ilk düşüşte "alım fırsatı",
ikinci düşüşte "ortalama düşürüyorum",
üçüncüde "sabır yatırımcının kârıdır",
dördüncüde... artık psikolojik destek şart.

çünkü bu yatırım değil, duygusal bağlanma.
hisse seni her gün aşağı çekerken,
sen hâlâ “bir gün yükselecek” diye umut ediyorsun.
ama o hisse ne seni seviyor, ne kendini toparlıyor.

her maaş yattığında bir miktar daha yatırırsın.
çünkü artık kar etme değil,
zararı unutturma mücadelesi başlamıştır.

ve en kötüsü:
sen o hisseyi portföyde değil, hayatında tutmaya başlarsın.
grafiği açmadan günü geçirmezsin.
düşünce kendini suçlarsın, çıkarsa "keşke daha çok alsaydım" dersin.
yani hiçbir şekilde mutlu olamazsın.

borsada değil, yüreğinde taşırsın o hissedarı.
çünkü sen yatırımcı değil, terk edilemeyen bir âşıksın.
ve hisse düştükçe sen kendinden geçersin.