barış manço döneminin o ağır ama sahici havasını hatırlatan, moog synthesizer dokunuşlarıyla insanı bir anda geçmişe çeken bir yorum. berrak tuğ’un sesi fazla süslenmeden, şarkının duygusunu olduğu gibi bırakıyor.
nostaljiye abanıp işi taklide kaçırmaması güzel. hüzün var ama yapay değil; sanki eski bir kaseti yıllar sonra tekrar çalmışsın gibi. 70’ler anadolu rock ruhunu sevenlerin kulak kabartacağı bir iş olmuş.
berrak tuğ yorumuyla anla beni'nin 70’lere göz kırpması
Entry yazmak için giriş yapın.