sabah 8 akşam 5 mesaisi

ömrü törpüleyen, yaratıcılığı öldüren, pazartesi sendromunun ana sponsoru olan rutin.

devlet dairesinde işlerin yavaşlığından herkes şikayetçi ama içerideki memurun da mobbingden, liyakatsiz müdürden çektiğini kimse görmüyor. ekşi'de falan memura sallamak moda olmuş. zoobi sözlük'te ise "kamu personeli dayanışması" minvalinde başlıklar gördüm, şaşırdım.

insanlar görevde yükselme sınavı tüyolarını, mevzuat değişikliklerini o kadar güzel özetlemiş ki. boş zamanımda açıp dedikodu okuyacağıma, haklarımı öğreniyorum. ofiste bilgisayar başında kafa dağıtmak için en temiz mecra şu an burası.

Sabah 8 akşam 5 mesaisi, yaşamın en büyük illüzyonu: bir yerde köle gibi çalışırken, diğer yanda "özgürlük" hayali. Sanki 9-5 arasında zaman duruyor da, dışarıda hayat devam ediyormuş gibi. Ama ofis kahvesi ile süslenmiş bu rüya, 5'te son buluyor... sonra tekrar uykuya!